Toeganklikheid van Geloofsgemeenskappe vir Persone met Gehoorverlies – Disability Sunday Evaluering

In hierdie episode van Community Matters op Radio Kaapse Kansel, gesels aanbieder Fanie du Toit met Michelle Tanks, koördineerder van die Hearing Loss Matters Division by die Nasionale Raad van en vir Persone met Gestremdhede, en later met Candice Marais, 'n persoon met 'n kogleêre inplanting. Die program is deel van Gestremdheidsbewustheidsmaand en evalueer Disability Sunday wat verlede maand plaasgevind het. Michelle verduidelik dat die meeste plekke van aanbidding toeganklik is vir persone met fisiese gestremdhede, met rampe en rolstoeltoilette, maar nie vir persone met gehoorverlies nie. Sy beklemtoon dat gehoorverlies 'n onsigbare gestremdheid is en een van die mees misverstane, en dat 'n gehoorapparaat of kogleêre inplanting nie die gehoor herstel soos 'n bril sig herstel nie. Sy noem dat luistermoegheid 'n groot uitdaging is, veral in kerke met agtergrondgeraas en swak akoestiek. Michelle deel dat die Raad ongeveer 500 kerke op hul databasis het en al byna twee jaar gereeld inligting stuur oor hoe om kerke toeganklik te maak, maar dat daar min reaksie is—sommige het hul boodskappe uitgevee, ander het gevra om van die databasis verwyder te word. Sy verduidelik dat daar 'n misverstand is dat alle persone met gehoorverlies gebaretaal gebruik, terwyl slegs 600,000 van die 4 miljoen Suid-Afrikaners met 'n gestremde gehoorverlies gebaretaal gebruik. Die res het notas, liplees, loopsisteme, onderskrifte en ander bykomstige toestelle nodig. Candice Marais deel haar persoonlike ervaring as 'n persoon met 'n kogleêre inplanting wat 'n kerkdiens van meer as twee uur bygewoon het sonder onderskrifte en dit as uitputtend en frustrerend beskryf het. Sy kon nie die diens volg of verstaan wat aangaan nie. Sy beveel aan dat kerke 'n area in die eerste drie rye beskikbaar stel vir persone met gehoorverlies, 'n loopsisteem in 'n gedeelte van die kerk installeer, en onderskrifte verskaf vir aanlyn dienste. Michelle deel terugvoer uit 'n vraelys wat aan die ondersteuningsgroep gestuur is: 95% het aangedui hulle woon nie meer kerkdienste by nie omdat dit moeilik is om te hoor; 80% het gesê die musiekgroep is te hard en hulle skakel hul gehoorapparate af; en nie een het aangedui dat hul plek van aanbidding enige ondersteuning soos loopsisteme, klankversterking of onderskrifte bied nie. 90% het gesê die aanbiddingsleiers en gemeentes verstaan nie hul gehoorverlies nie, en hulle voel heeltemal uitgesluit. Die program sluit af met 'n oproep aan kerke en die gemeenskap om bewustheid te verhoog en die Nasionale Raad te kontak vir meer inligting.