Bybelse Leierskapsbeginsels uit 1 Tessalonisense: Opleiding, Voorbeeld en Mentorskap
Loading player...
Hierdie episode van Radio Cape Pulpit 729 AM is deel van die reeks Markblik Ambassadeurs, aangebied deur Harm Engelbrecht van CBMC. In hierdie reeks, wat nou in sy vierde jaar is, kyk hy na bybelse leierskapslesse en -beginsels, met die oortuiging dat elke gelowige op elke plek in 'n posisie van invloed is en daar moet optree. Hy gebruik as basis die Leierskapsbibel van John Maxwell, aangevul deur sy eie ervaring en insigte wat die Here aan hom gee.
Die episode fokus op 1 Tessalonisense 1 en 2, en verduidelik dat Paulus hierdie brief geskryf het nadat hy vir ongeveer drie weke in Tessalonika was voordat hy weggejaag is. Omdat hy nie kon bly om die jong gelowiges op te lei nie, het hy vir hulle 'n brief geskryf—as 't ware 'n korrespondentiekursus of afstandsopleiding—om hulle in die basiese beginsels van die Christelike lewe te onderrig. Die brief word beskryf as 'n dissipelskap-handleiding met kernwaarhede vir jonggelowiges.
Harm trek vyf leierskapsbeginsels uit 1 Tessalonisense 1:5–8:
Opleiding gaan nie net oor woorde nie, maar ook oor demonstrasie—Paulus het nie net met woorde nie, maar ook met krag, die Heilige Gees en volle oortuiging gepreek.
Opleiding maak 'n blywende indruk wanneer die boodskap strook met die lewe van die leier—kinders doen nie wat jy sê nie, hulle doen wat jy doen. "Woorde wek, maar voorbeelde strek."
Opleiding vind toepaslik plaas te midde van probleme—die Tessalonisense het die woord in baie moeilike omstandighede met blydskap aangeneem.
Opleiding word werklik wanneer die leerlinge die opleier navolg—Paulus kon sê: "Volg my soos ek Christus volg." Die vraag is: waarheen lei jou voorbeeld mense?
Opleiding word voltooi wanneer die opgeleide self 'n opleier word, en vermenigvuldig wanneer die oorspronklike opleier niks meer hoef te sê nie—dit is regeneratiewe dissipelskap en nalatenskap.
Hy beklemtoon dat die enigste soort leierskap wat vir gelowiges gepas is, dienende leierskap is—ons lei deur te dien, soos Jesus gedoen het. Dan kyk hy na 1 Tessalonisense 2:7–12, waar Paulus homself as 'n mentor vir sy geestelike kinders beskryf: soos 'n ma wat haar kinders vertroetel, soos 'n pa wat sy kinders bemoedig en aanspoor, en hy was bereid om nie net die evangelie te gee nie, maar ook sy eie lewe. Verhoudings word sterk wanneer daar gedeelde ervaringe, aanmoediging, besorgdheid en stimulasie is—'n balans tussen vertroosting en uitdaging, tussen versorging en stuur.
Die episode sluit af met 'n uitnodiging na die bediening van CBMC, wat daar is om die besigheids- en professionele wêreld met die evangelie van Christus te transformeer. CBMC is reeds in 101 lande en meer as 20 lande in Afrika betrokke, en belangstellendes kan kontak maak by admin@cbmc.co.za.
Die episode fokus op 1 Tessalonisense 1 en 2, en verduidelik dat Paulus hierdie brief geskryf het nadat hy vir ongeveer drie weke in Tessalonika was voordat hy weggejaag is. Omdat hy nie kon bly om die jong gelowiges op te lei nie, het hy vir hulle 'n brief geskryf—as 't ware 'n korrespondentiekursus of afstandsopleiding—om hulle in die basiese beginsels van die Christelike lewe te onderrig. Die brief word beskryf as 'n dissipelskap-handleiding met kernwaarhede vir jonggelowiges.
Harm trek vyf leierskapsbeginsels uit 1 Tessalonisense 1:5–8:
Opleiding gaan nie net oor woorde nie, maar ook oor demonstrasie—Paulus het nie net met woorde nie, maar ook met krag, die Heilige Gees en volle oortuiging gepreek.
Opleiding maak 'n blywende indruk wanneer die boodskap strook met die lewe van die leier—kinders doen nie wat jy sê nie, hulle doen wat jy doen. "Woorde wek, maar voorbeelde strek."
Opleiding vind toepaslik plaas te midde van probleme—die Tessalonisense het die woord in baie moeilike omstandighede met blydskap aangeneem.
Opleiding word werklik wanneer die leerlinge die opleier navolg—Paulus kon sê: "Volg my soos ek Christus volg." Die vraag is: waarheen lei jou voorbeeld mense?
Opleiding word voltooi wanneer die opgeleide self 'n opleier word, en vermenigvuldig wanneer die oorspronklike opleier niks meer hoef te sê nie—dit is regeneratiewe dissipelskap en nalatenskap.
Hy beklemtoon dat die enigste soort leierskap wat vir gelowiges gepas is, dienende leierskap is—ons lei deur te dien, soos Jesus gedoen het. Dan kyk hy na 1 Tessalonisense 2:7–12, waar Paulus homself as 'n mentor vir sy geestelike kinders beskryf: soos 'n ma wat haar kinders vertroetel, soos 'n pa wat sy kinders bemoedig en aanspoor, en hy was bereid om nie net die evangelie te gee nie, maar ook sy eie lewe. Verhoudings word sterk wanneer daar gedeelde ervaringe, aanmoediging, besorgdheid en stimulasie is—'n balans tussen vertroosting en uitdaging, tussen versorging en stuur.
Die episode sluit af met 'n uitnodiging na die bediening van CBMC, wat daar is om die besigheids- en professionele wêreld met die evangelie van Christus te transformeer. CBMC is reeds in 101 lande en meer as 20 lande in Afrika betrokke, en belangstellendes kan kontak maak by admin@cbmc.co.za.
