Moet jy praat of stilbly as iets pla?
Loading player...
As jou maat iets doen wat jou pla, of iets wat jy voel verkeerd is, moet jy daaroor praat of eerder stilbly? Dit is ’n moeilike onderwerp wat Madeleen Steenkamp en Pulane Nel-Sekepe tydens Truth Thursday bespreek.
Dit kan dalk iets kleins wees wat jou irriteer. Jy besluit om dit liewer nie te noem nie, maar oor die jare bou die frustrasie op totdat dit op ’n dag uitbars. Dan verstaan jou maat glad nie waar dit vandaan kom nie, want jy het vir jare lank niks daaroor gesê nie.
Maar dit kan ook oor iets ernstiger gaan. Dalk die manier waarop jou maat met ’n ouma praat, en die slegte voorbeeld wat dit vir die kinders stel. Of dalk ’n drankprobleem wat al hoe meer handuit ruk. Wanneer is dit nodig om iets te sê, en hoe pak jy so ’n gesprek aan?
Madeleen verduidelik hoe belangrik dit is om ’n getuie tot jou maat se lewe te wees. As lewensmaats is ons daar om mekaar te ondersteun, te help en mekaar ook te herinner wanneer daar dinge is waaraan ons kan werk. Ons stap saam deur die lewe, en dit beteken dat ons mekaar die geleentheid moet gee om te leer, te groei en ’n beter weergawe van onsself te word.
Maar die manier waarop jy iets onder jou maat se aandag bring, kan ’n groot verskil aan die uitkoms maak. As jy aanvallend is en die probleem op jou maat se kop gooi, kan dit maklik daartoe lei dat die persoon verdedigend raak of terugkap. Dan gaan die gesprek waarskynlik nêrens heen nie.
Madeleen beklemtoon eerder die waarde van die ‘ek’-benadering in plaas van die ‘jy’-benadering. Met ander woorde, praat vanuit jou eie gevoelens en ervaring. Verduidelik hoe iets jou laat voel, eerder as om jou maat te beskuldig of te veroordeel. ’n Sagter benadering kan help dat jou maat werklik hoor wat jy probeer sê, sonder om dadelik in ’n verdedigingsposisie te gaan.
Want uiteindelik gaan dit nie daaroor om jou maat te kritiseer of te probeer verander nie, maar om daar vir mekaar te wees – ook wanneer dit nodig is om moeilike dinge te bespreek.
Dit kan dalk iets kleins wees wat jou irriteer. Jy besluit om dit liewer nie te noem nie, maar oor die jare bou die frustrasie op totdat dit op ’n dag uitbars. Dan verstaan jou maat glad nie waar dit vandaan kom nie, want jy het vir jare lank niks daaroor gesê nie.
Maar dit kan ook oor iets ernstiger gaan. Dalk die manier waarop jou maat met ’n ouma praat, en die slegte voorbeeld wat dit vir die kinders stel. Of dalk ’n drankprobleem wat al hoe meer handuit ruk. Wanneer is dit nodig om iets te sê, en hoe pak jy so ’n gesprek aan?
Madeleen verduidelik hoe belangrik dit is om ’n getuie tot jou maat se lewe te wees. As lewensmaats is ons daar om mekaar te ondersteun, te help en mekaar ook te herinner wanneer daar dinge is waaraan ons kan werk. Ons stap saam deur die lewe, en dit beteken dat ons mekaar die geleentheid moet gee om te leer, te groei en ’n beter weergawe van onsself te word.
Maar die manier waarop jy iets onder jou maat se aandag bring, kan ’n groot verskil aan die uitkoms maak. As jy aanvallend is en die probleem op jou maat se kop gooi, kan dit maklik daartoe lei dat die persoon verdedigend raak of terugkap. Dan gaan die gesprek waarskynlik nêrens heen nie.
Madeleen beklemtoon eerder die waarde van die ‘ek’-benadering in plaas van die ‘jy’-benadering. Met ander woorde, praat vanuit jou eie gevoelens en ervaring. Verduidelik hoe iets jou laat voel, eerder as om jou maat te beskuldig of te veroordeel. ’n Sagter benadering kan help dat jou maat werklik hoor wat jy probeer sê, sonder om dadelik in ’n verdedigingsposisie te gaan.
Want uiteindelik gaan dit nie daaroor om jou maat te kritiseer of te probeer verander nie, maar om daar vir mekaar te wees – ook wanneer dit nodig is om moeilike dinge te bespreek.
